Water en gezonde levensstijl

Even een flesje water mee naar je werk, school of een karaf op tafel. Kraanwater wordt steeds populairder. Logisch: Water past in een gezonde levensstijl, uit de kraan is het goedkoop en bovendien is het minder belastend voor het milieu om het thuis te ‘tappen’.  Kraanwater is goed voor de gezondheid!

Gemiddeld verliest een volwassene 2,5 liter vocht per dag. Dit moet worden aangevuld. De precieze hoeveelheid vocht die we dagelijks nodig hebben, verschilt per persoon. Dit is afhankelijk van leeftijd, de (omgevings)temperatuur, de mate van inspanning, het voedsel dat we innemen en onze gezondheidstoestand. Gemiddeld levert voedsel circa één liter water per dag. Daarnaast is drinken nodig om de resterende 1,5 liter water binnen te krijgen. Alle drinkbare vloeistoffen, zoals koffie, thee, melkproducten, vruchtensappen, frisdrank, bier en wijn bevatten doorgaans water en tellen mee. Een fris glas kraanwater is een heerlijke dorstlesser, bevat geen calorieën en is altijd in de buurt.

Kraanwater is zonder twijfel de goedkoopste dorstlesser, die ook nog eens goed voor je is. Het bevat allerlei mineralen die ons lichaam nodig heeft, maar geen suiker, zoetstoffen, vet of kleurstoffen. De Nederlandse drinkwaterbedrijven leveren kraanwater van super kwaliteit. Je kan het altijd uit de kraan tappen; makkelijk en goedkoop!


Medicijnresten in het water

De vergrijzing bevordert de aanwezigheid van medicijnresten in het oppervlakte –en grondwater. Er zijn verschillende mogelijkheden om dat probleem aan te pakken. TU Delft-hoogleraar Jan Peter van der Hoek beschrijft enkele opties.

“Door een toenemende vergrijzing komen er meer medicijnresten in het water doordat mensen deze uitscheiden. Daarnaast nemen de analytische mogelijkheden om deze resten te signaleren in het water toe, waardoor de concentraties meer zichtbaar worden. In de praktijk kunnen deze resten ook in ons drinkwater terechtkomen. Oplossingen hiervoor zijn te vinden op verschillende terreinen. Eén is een technologische manier; daarbij valt te denken aan een uitbreiding van de bestaande afvalwaterzuiveringsinstallaties, maar ook van drinkwaterzuiveringsinstallaties. Een andere mogelijkheid kan zijn dat er bij ziekenhuizen en zorginstellingen apparatuur wordt geplaatst die ter plaatse heel specifiek het water filtert. Het nadeel daaraan is wel dat je daarmee niet alles eruit kunt filteren”, stelt Van der Hoek.

Green pharmacy

“Geen technologische oplossing maar één die ligt in preventie is werken volgens het principe green pharmacy”, vervolgt Van der Hoek. “In de praktijk betekent dit dat artsen medicijnen voorschrijven die beter afbreekbaar zijn en dus minder schade aanrichten wanneer deze terechtkomen in het water. Verder denk ik ook dat die beroepsgroep in sommige gevallen wat voorzichtiger kan zijn in het voorschrijven ervan. Denkbaar is ook dat apothekers gebruikers van medicatie beter voorlichten. Zij kunnen overgebleven medicatie beter retourneren dan deze bijvoorbeeld door het toilet te spoelen.”


Water en onkruidbestrijding

Gebruik van chemische bestrijdingsmiddelen heeft invloed op de kwaliteit van grond- en oppervlaktewater. Dit in tegenstelling tot niet-chemische onkruidbestrijding zoals wieden, borstelen, branden en heetwatertechniek.

Vanaf begin 2016 mogen particulieren geen chemische onkruidverdelgers meer gebruiken op verhardingen zoals een terras of paadje. Goed nieuws voor het milieu. Je kunt je terras of tuinpaadje gelukkig, prima onkruidvrij houden zónder deze middelen.

Onkruid of aanslag kunt u verwijderen door het te lijf te gaan met handgereedschap of niet schadelijke producten. Chemische onkruidbestrijding, bijvoorbeeld met glyfosaat, heeft de afgelopen jaren tot veel normoverschrijdingen in drinkwaterbronnen geleid.

In Nederland zijn vanaf begin 2016 chemische bestrijdingsmiddelen voor particulieren, gemeenten en bedrijven verboden op verhardingen zoals stoepen en straten. Veel gemeenten, bedrijven en particulieren gebruiken onkruidbestrijdingsmiddelen met glyfosaat. Een aantal gemeenten en bedrijven zijn al afgestapt van het gebruik van glyfosaat, er zijn voldoende alternatieven zoals borstelen of heet water. Vewin zet zich al langer in voor een verbod, omdat glyfosaat in drinkwaterbronnen terecht komt. Drinkwaterbedrijven moeten het water extra zuiveren om deze stoffen uit het oppervlakte- en grondwater te halen om de kwaliteit van het drinkwater te garanderen.